Σε εσένα τον δεκαεξάρη που οδηγείς το παπί με το κράνος αλα μπρατσέτα, σε εσένα τον εικοσιπεντάρη που γαμάς και δέρνεις. Θέλω να σε πάρω να πάμε μια βόλτα, θέλω να δω τη μαγκιά σου , τι λες λοιπόν, πάμε; Ακολούθα με...

Γνωστός και ως «μουστάκιας», ντυμένος πάντα σπορτίφ -με τζιν και τα κλασικά sneakers-, ο Zetsche έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αναγέννηση της Mercedes και στην «εκτόξευσή» της σε κάθε τομέα, από τα επιβατικά αυτοκίνητα έως τη F1.

Έχεις ένα παιδί. Έχεις ένα παιδί κι είναι Πάσχα. Να βγει κι αυτό στη λιακάδα να παίξει, να χαρεί, να γιορτάσει. Κι έρχεται ο άλλος και στο στέλνει στην εντατική. Έτσι στα καλά καθούμενα. Είναι το έθιμο βλέπεις: πυροβολείς κι όποιον πάρει ο χάρος. Και μετά σου λέει ο δράστης ‘δεν το ‘θελα, συγγνώμη, ήταν ατύχημα’.

Μπαίνω σπίτι κατά τις 3, παπάρα από τη βροχή, με μπομπονιέρες στο χέρι, ρύζι στα μαλλιά και πολλές ευχές "του χρόνου διπλή", ατυχής ευχή για μια γυναίκα! Διαπιστώνω ότι έχω αφήσει το παράθυρο του μπάνιο ανοιχτό, το οποίο επικοινωνεί με φωταγωγό, ο οποίος επικοινωνεί με ταράτσα.

Ήμουν δεν ήμουν 13 χρονών όταν δούλεψα σε έναν ηλεκτρονικό στη Νίκαια το καλοκαίρι που είχα μείνει μαθηματικά στο Γυμνάσιο. Οχτώ λεωφορεία την ημέρα το σύνολο, από Καμίνια Πειραιά, από Πειραιά Νίκαια δύο φορές την ημέρα με επιστροφή. Μία φορά είχα πάει και με το ποδήλατο αλλά αυτή είναι άλλη πονεμένη ιστορία. Ούτε που θυμάμαι τι χαρτζηλίκι έπαιρνα κάθε Παρασκευή, αυτό που με ένοιαζε ήταν που έβλεπα ανοιχτά τα βίντεο, τα κασσετόφωνα (μέχρι και τα μικρά ραδιάκια που έπαιρναν στα γήπεδα τα έφερναν για φτιάξιμο), τους ενισχυτές, τα πικάπ…

Το επίτευγμα του διδάσκεται στα σεμινάρια της Boeing, καθώς νίκησε τους νόμους της φυσικής. Σε όλες τις προσομοιώσεις που έχουν γίνει το αεροπλάνο πάντα πέφτει. Η Boeing έχει χαρακτηρίσει εκείνο το αεροσκάφος «lost» και το θεωρεί πεσμένο...

Θα έχετε σίγουρα ακούσει και διαβάσει πολλά για το δικό σας ζώδιο. Είναι όμως σίγουρα σωστά ; Εμείς έχουμε μια άλλη άποψη για τα βασικά χαρακτηριστικά του κάθε ζωδίου – ίσως λίγο πιο σκληρή, αλλά πιθανώς να κρύβει και κάποια αλήθεια. Διαβάστε…

12.30 το μεσημέρι. Είναι ακόμα στο κρεβάτι, βαριέται να σηκωθεί. Φοράει μία γκρι ξεθωριασμένη φόρμα adidas κι ένα παλιό μαύρο φανελάκι χωρίς σουτιέν που έχει κόψει τα μανίκια. Αλητεία. Τα μαλλιά ανάκατα, δεν την βλέπει και κανένας, παιδιά σκυλιά δεν έχει, δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν.

Λίγο νωρίς για πρωί, λίγο αργά για βράδυ. Ένα νεροπότηρο με πάγο και γεμάτο Μαρτίνι στο τραπεζάκι. Έθνικ μουσική στα αυτιά του, ζέστη, με τον ανεμιστήρα να δουλεύει για δροσιά. Δεν πίνει ο γέρος, μεθάει εύκολα, μα απόψε, απόψε θέλει να ζαλιστεί, να απαλύνει για μία στιγμή την εικόνα, τις εικόνες…

Από τη στιγμή που ερχόμαστε στον κόσμο, είμαστε μαζί. Καθένας μας μπορεί να αφήσει το στίγμα του, αλλά μαζί μπορούμε να κάνουμε πραγματική διαφορά. Αποφάσισε για το μέλλον σου.