Σε εσένα τον δεκαεξάρη που οδηγείς το παπί με το κράνος αλα μπρατσέτα, σε εσένα τον εικοσιπεντάρη που γαμάς και δέρνεις. Θέλω να σε πάρω να πάμε μια βόλτα, θέλω να δω τη μαγκιά σου , τι λες λοιπόν, πάμε; Ακολούθα με...

Ο δρόμος ανηφορικός, νεκρική ησυχία, τριγύρω κάθε ηλικίας μαυροντυμενοι με κόκκινα ματια , προχώρα μη μασάς, συ δε πιάνεις το διακοσάρι για πλακα; Συνεχίζουμε λοιπόν, ο ήλιος ψηλά σου καιει τη πλάτη , να τη η εκκλησιά . Ο κόσμος πήχτρα και δεν ακούγεται ανάσα , τρομακτικό ε; Προχώρα , αργείς, ακολουθούν κι άλλοι, μη σταματάς, μπες μέσα, πάμε να δούμε τον νεκρό.

Εχεις πάει σε κηδεία εικοσάχρονου; Οχι ε; Βγάλε το σκασμό και κοίτα. Τι έγινε; Δε μπορείς να δεις καθαρά ; Τα μάτια σου τρέχουν ασταμάτητα, τσούζουν, εκεί σε θέλω , σκάσε και κοίτα! Έχεις δει ποτέ παλικάρια γύρω απο φέρετρο ψηλά σαν λεύκες να κλαιν ανεξελεγκτα σα μωρά παιδιά; Λέγε έχεις δει; Έχεις δει πατέρα να χτυπάει το φέρετρο και να φωνάζει με ολη του τη δυναμη "Σήκω γιε μου να φυγουμε;"

Λέγε είδες; Έχεις δει μάνα νεκρή καθισμένη σε καρέκλα να αναπνέει; Ειδες;

Οχι αγάπη μου δε θα φύγεις τώρα θα το δεις ολο το έργο, θα δεις το πατέρα να βροντάει να σπάσει το φέρετρο απ'το πόνο, θα δεις τη μάνα να λιποθυμά και να τη συνεφέρνουν για να συνεχίσει το Γολγοθά , θα ακούσεις κραυγές απο Αρχαία Τραγωδία να σου ξεσκίζουν τη ψυχη και μετα θα καταλάβεις για πάντα τι θα πει μαγκιά.





Μαγκιά λοιπόν δεν ειναι ούτε τα ποτά , ουτε τα τέρμα κοντέρ, ουτε οι γκομενες , ουτε οι κόντρες... Μαγκιά αγορίνα μου είναι να σου ξεσκίζουν την ψυχή, να σε σκοτώσουν και να πρέπει να ζήσεις. Να ζήσεις γιατί έχεις ακόμη ενα παιδι που σε περιμένει και συ πρέπει να σταθείς ΒΡΑΧΟΣ, αυτη είναι μαγκιά κι απο 'δω και στο εξής σεβασμός. Ξύπνα και ζήσε...

Ειρήνη Λαγούτατζη
Φωτογραφία: Giorgos Papadopoulos

Via Facebook