Την είδα ξανά, ύστερα από πολύ καιρό, στα εξωτερικά ιατρεία. Εδειχνε τόσο καλά. Και οι γονείς της: λες και είχαν απαλλαγεί από ένα ασήκωτο φορτίο. Τότε, στην κλινική, όλα ήταν αλλιώς, και για τη δική της οικογένεια και για τη δική μας.

Είναι το τελευταίο παιχνίδι στην αλάνα. Αλλά ούτε εσείς ούτε η παρέα σου το ξέρετε. Μεγαλώσατε μαζί, κλωτσώντας μια μπάλα. Κάθε μέρα, για μήνες, για χρόνια, κυνηγούσατε όποιον είχε την μπάλα, παίζατε γερμανικό, "όποιος φτάσει στα 10 κερδίζει".

Η Δήμητρα της Λέσβου είναι νεκρή. Όσοι ένιωσαν θιγμένοι απ' τα όμορφα φορέματα και τις πέρλες που στόλιζαν το λαιμό της, μπορούν τώρα να ηρεμήσουν και να κοιμηθούν ήσυχοι.

Σήμερα έκανα το τελευταίο δίωρο Κοινωνιολογίας… δύο μαθήτριές μου με άντεξαν ως το τέλος (ευχαριστώ Γεωργία και Μαριάνθη!)… Σαν να πέφτει αυλαία σε ένα άδειο θέατρο. Το βιβλίο βγήκε από την τσάντα, μπήκε στο ράφι της βιβλιοθήκης…

Απόρησα για το τι μπορεί να ήταν αυτό το χαρτί. Το διάβασα εκεί, στη μέση της Κηφισίας, και καθώς το φανάρι στη διασταύρωση με Αλεξάνδρας άναψε κόκκινο, έβαλα τα κλάματα. “Πώς θα είναι αυτή η στιγμή;”, σκέφτηκα. Αναψε πράσινο, σκούπισα τα δάκρυα βιαστικά, όπως συνήθιζα να κάνω τον τελευταίο πολύ καιρό, και έβαλα το χαμόγελο πάνω μου σαν ξένο ρούχο…

Από μικρό παιδί ο Γιαννάκης έβλεπε μέσα στο ίδιο του το σπίτι μια μάνα κουρέλι να πνίγει τις κραυγές τις σε ένα μαντίλι που έχωνε στο στόμα της όταν την βασάνιζε ο άντρας της. Από μικρό παιδί έβλεπε το άγριο ξύλο, τους απανωτούς βιασμούς, τα φριχτά μαρτύρια.

''Να κοιμάσαι νωρίς. Η μέρα ξεκινάει από το βράδυ. Πριν πας για ύπνο να έχεις οργανώσει την επόμενη μέρα. Με χαρτί και μολύβι. Μην την αφήνεις στην τύχη. Οι μέρες γίνονται μήνες και οι μήνες γίνονται χρόνια. Μια φορά ζεις. Τίμα την.

Ο κύριος Νίκος Χ. φίλος στο φέισμπουκ, έβαλε στο προφίλ του τούρτα με εβδομήντα κεράκια για να γιορτάσει τα γενέθλιά του. Ο άνθρωπος αυτός είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του μπούλη της μαμάς που γέρασε και μυαλό δεν έβαλε.

«Ο γιός μου είναι τέλειος» αυτό δήλωσε ο πατέρας του επίδοξου βιαστή της Νέας Σμύρνης. Κι αυτή είναι η αρχή. Από εκεί ξεκινά όλη αυτή η φρίκη και το έγκλημα. Από το «ο γιός μου είναι τέλειος».

Η αγία ελληνική οικογένεια πιστεύει ακράδαντα πως οι γιοί της είναι τέλειοι. Στις περισσότερες φορές οι πατεράδες πιστεύουν πως είναι καθ' εικόνα και καθ' ομοίωσή τους τέλειοι οι γιοί τους.

Ένα βράδυ συνέβη κάτι καταπληκτικό. Κάτι που θα το θυμάμαι για πάντα. Κάποιος ζήτησε ταξί από μια ήσυχη περιοχή της πόλης. Πήγα στο σημείο και είδα ότι αυτός που ζήτησε ταξί, έμενε σε ένα μικρό αλλά πολύ όμορφο σπίτι...