Άρθρα - Σκόρπιες λέξεις - Ο κύριος Νίκος Χ.
Μία στην τύχη...
  • Dissapear.jpg
Downloads
Επικοινωνία
Facebook
Mail: djcostas@gmail.com
Άρθρο Νο : 312
Audience : Default
Έκδοση 1.00
Ημερομηνία έκδοσης: 2021/5/9 7:17:56
Αναγνώσεις : 45
Σκόρπιες λέξεις

Ο κύριος Νίκος Χ. φίλος στο φέισμπουκ, έβαλε στο προφίλ του τούρτα με εβδομήντα κεράκια για να γιορτάσει τα γενέθλιά του. Ο άνθρωπος αυτός είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του μπούλη της μαμάς που γέρασε και μυαλό δεν έβαλε.

Εννιά φορές στις δέκα γράφει για τη μάνα του. Για την αρχοντιά της μάνας του, για τα γιουβαρλάκια της μάνας του, για τα νανουρίσματα της μάνας του, για τις αρετές μιας μάνας που ο Ύψιστος δημιούργησε κι ύστερα έσπασε το καλούπι προφανώς γιατί του τη ζητούσαν κι από άλλα κράτη.

Resized Image


Πολύ του λείπει του κυρίου Νίκου η μαμά του. Η οποία μαμά του μέχρι τα εξήντα πέντε του (που την έχασε) του σιδέρωνε, του μαγείρευε, του έπλενε, τον κανάκευε. Ο ίδιος χωρισμένος δυο φορές - καμιά δεν είναι σαν τη μανούλα - ψάχνει τώρα στα γεράματα μια γυναίκα φτυστή η μακαρίτισσα. Λογικά για να της ψήσει το ψάρι στα χείλη.

Το βλέπεις ότι είναι ανίκανος να φροντίσει τον εαυτό του. Μια φορά κρυολόγησε και έγραψε σαράντα ποστ για τον ‘πυρετούλη’ και το ‘βηχαλάκι’ και που δεν έχει καμιά γυναίκα να του κάνει ένα χαμομηλάκι. Ευνουχισμένος, χαμένος, ναυαγός στη μέση του πουθενά, διατηρεί την αλαζονεία του στο ακέραιο. Έχει πάντα δίκιο κι εμφανώς τον ενοχλεί να του εναντιώνονται οι γυναίκες. Διακρίνεις τον εκνευρισμό και την επιθετικότητα στα κείμενά του. Αν το πληκτρολόγιο ήταν τσεκούρι ο τύπος θα είχε πάρει κεφάλια.

Τον διαβάζω λίγο καιρό τώρα ως case study και είμαι βέβαιη πως θα έριχνε και τις φάπες του στις γυναίκες, τόση οργή βγάζουν λόγια του. Αν έκανε και κάτι παραπάνω δεν το ξέρει κανείς.

Resized Image


Το αγοράκι της μαμάς έκλεισε τα εβδομήντα - κι όπως τον κόβω για τελείως αναίσθητο, θα κλείσει τα εκατό. Πώς είναι που ρωτάμε κάποιους αιωνόβιους ‘ποιο είναι το μυστικό της μακροζωίας σου, γέροντα΄. Κι αυτοί απαντάνε το μέλι ξέρωγω, ή το χόρτα του βουνού.

Όταν στην ουσία θέλουν να πουν ‘το μυστικό μου είναι ότι τους γράφω όλους στ’ αρχ@δια μου’.

Το αγοράκι της μαμάς, μετράει το πουλάκι του και καμαρώνει, πιστεύει ότι είναι ο καλύτερος εραστής, το Μέγα Δώρο του Θεού στο σεξ. Σπάνια οι γυναίκες βρίσκουν το κουράγιο να τού πουν τη αλήθεια ότι δηλαδή είναι μια κουράδα και μισή. Κι αν την πουν, μπορεί να βρεθούν και με σπασμένο πλευρό στα επείγοντα.

Το αγοράκι της μαμάς όταν μεγαλώνει, γίνεται φονικό όπλο και στρέφεται ενάντια στον αδύναμο συμμαθητή του, στα παιδιά του, στην άγνωστη γυναίκα στο δρόμο, στη συνάδελφο του στο γραφείο, στην καθαρίστρια που συναντά στις σκάλες. Έτσι έμαθε. Έτσι το μεγάλωσε η μανουλίτσα του. Να βασανίζει ό,τι δεν καταλαβαίνει, να συντρίβει ό,τι στο βάθος το τρομάζει.

Resized Image


Άγριες γυναίκες αυτές οι μανάδες – μαινάδες. Θεριά ανήμερα. Θύματα μιας πατριαρχίας που τις έπνιξε στην κούνια τους πριν προλάβουν να μπουσουλήσουν τα όνειρά τους. Έτσι ανατράφηκαν οι ίδιες, έτσι ανατρέφουν το παιδί τους. Έτσι, μ’ ένα τεράστιο ‘πρέπει’ ως ακάνθινο στεφάνι: το αγόρι γ@μει και δέρνει, το κορίτσι υποτάσσεται.

Τα αγοράκια της μαμάς δεν αστειεύονται. Τα αγοράκια της μαμάς τσακίζουν τον αδύναμο, τον διαφορετικό, τον ‘π@στη’, την πουτάνα, το κορίτσι με την κοντή φούστα, τη γυναίκα με τη μακριά φούστα, τον υφιστάμενο στο γραφείο, το μωρό που φέρνουν στον κόσμο, το αδέσποτο που έπεσε στο δρόμο τους.

Resized Image


Παρά το ψυχιατρικό CV του κάθε μπούλη, εμείς οι γυναίκες δεν έχουμε ίχνος κατανόησης για τα αγοράκια της μαμάς που αποκτηνώθηκαν. Καμία δικαιολογία, κανένα ελαφρυντικό, καμία ανοχή.

Τους καταγγέλλουμε, φωνάζουμε δυνατά για να ακουστούμε. Η φωνή μας δεν υπακούει σε κανένα κανόνα κοινής ησυχίας. Απαιτούμε την τιμωρία τους κι αναζητούμε τη δικαίωση.

Τότε και μόνο τότε προχωράμε τους δικούς μας φωτεινούς και σκοτεινούς δρόμους. Επιτέλους ελεύθερες, επιτέλους ασφαλείς, επιτέλους χωρίς να σφίγγουμε τα κλειδιά του τρόμου στην ιδρωμένη μας παλάμη.

Έλενα Ακρίτα
news247.gr

Εκτύπωσω Μοιραστείτε αυτό το άρθρο