Την 21η Ιανουαρίου του 1942, ενώ ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος κατέκαιγε όλη την οικουμένη, ο σπουδαίος Aμερικανός ζωγράφος Edward Hopper ολοκλήρωνε τον πίνακά του με τίτλο “Nighthawks”. Το έργο του θα έμενε στην ιστορία ως έμβλημα τόσο για την τέχνη του όσο και για κάτι άλλο: για την εικόνα του άντρα που πίνει μόνος του στο μπαρ.

Όταν με βίασες πρώτη φορά φορούσα σορτσάκι και ξώπλατο κι είχα τα μαλλιά λυμένα κι ήμουν νέα κι όμορφη και τίποτα κακό δεν μπορούσε να μού συμβεί. Τίποτα λέμε τίποτα, γιατί είχα μπόντιγκαρντ γαμάτους κάτι νεράιδες κι ένα ξωτικό κι έναν τεράστιο ροζ μονόκερω που αν ήθελαν μαλάκα μου σε τσιμέντωναν σε χρόνο ντετέ.

''Εκείνο το βράδυ έκλεψαν ένα ποδήλατο και το έβαλαν στον τάφο του, «για να πηγαίνει βόλτες» είπαν οι μικροί του φίλοι.'' Στις αρχές του περασμένου αιώνα βρέθηκε στα Χανιά ένας νεαρός άντρας από τη Βεγγάζη. Το όνομα του Σαλής. Ήταν αχθοφόρος.

Ανείπωτος είναι ο πόνος για την 37χρονη Όλγα και την τριών ετών κόρη της Στέλλα που χθες «έσβησαν» σε τροχαίο στις Μοίρες. Τον γύρο του διαδικτύου κάνει ποίημα της Ύβας Κουμαντάκη για την 37χρονη αστυνομικό και την κόρη της που έφυγαν τόσο άδικα από τη ζωή...

Η καραντίνα και η απαγόρευση κυκλοφορίας που έχουν επιβληθεί λόγω κορωνοϊού γεννά μεταξύ άλλων κάποια ζητήματα διαχείρισης χρόνου των ατόμων μέσα στα σπίτια που βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό στα αστικά κέντρα και είναι συχνά διαμερίσματα. Ποια είναι η πιο εύκολη και αποτελεσματική διέξοδος;

Ξυπνάς το πρωί με την άκρη του μαξιλαριού στο στόμα σου και μία τσίμπλα στο μέγεθος του Κόναν να στολίζει το μάτι σου. Κάτι σε σκουντάει και σου τραβάει την μπλούζα. Εσύ θες μόνο να κοιμηθείς και να συνεχίσεις να βλέπεις κουλά και ακατανόητα όνειρα, αλλά αυτό που σε τραβάει επιμένει. Ανοίγεις ελαφρά το μάτι, σαν μπουκαπόρτες πλοίου, και βλέπεις μία γλυκιά φατσούλα να σου χαμογελάει.

Η αξιολόγηση των μαθητών μάς μάρανε, αγαπητοί; Προσωπικά, λοιπόν, αν είμαι υποχρεωμένη να βαθμολογήσω τους μαθητές μου, δηλώνω με χαρά, ότι θα βάλω σε όλους δέκα (10).

''Δεν έχει σφυγμό!'' ''Του σήκωσα τη μπλούζα. Αιμορραγούσε''. Μιλάει το παιδί που ήταν δίπλα στον Αλέξη. Αυτό, που νομίζοντας πως ζει ακόμα πάλευε να τον σύρει στο πεζοδρόμιο, να τον σώσει. ''Δεν έχει σφυγμό!'' - το αγόρι δίπλα στον Αλέξη ουρλιάζει.

Πάει για βροχή… να θυμηθώ να μαζέψω τη μπουγάδα. Καλά που δεν έκανα τα τζάμια, τσάμπα κόπος. Μετά τη βροχή σίγουρα πρέπει να γίνουν. Βροχή… να θυμηθώ να γράψω κάτι για τη βροχή… τους αρέσει η βροχή.

Δεν έχει να κάνει με τη μάσκα φίλε μου. Ανέκαθεν δεν είχε. Είναι που δεν γουστάρουνε απλά να ακούνε τους ειδικούς. Αυτούς που έχουν τη γνώση. Και δεν τους γουστάρουνε όχι τώρα τελευταία αλλά ανέκαθεν. Δεν τους θέλουμε βρε αδερφέ...