Πατρίδα για μένα είναι η δύναμη που σε γεννά και σε κρατά ζωντανό, δίνοντας ή ζητώντας σου συνεχώς ζωή, σχηματίζοντας την εικόνα και την ταυτότητά σου, ενδυναμώνοντάς σε ώστε να μπορείς ν’ αγαπάς τον άλλον άνθρωπο και τη δική του πατρίδα.

Το 1969 δούλευα στην ορχήστρα μιας χασαποταβέρνας ως πιανίστας. Επειδή δεν άντεχα την κακή συμπεριφορά του καταστηματάρχη, σταμάτησα να εργάζομαι. Την επόμενη μέρα ξύπνησα και είπα από μέσα μου: ''Τι έκανες Σταύρο...

Ο Άμλετ της Σελήνης είναι ένα τραγούδι που έκανε γνωστό με την ερμηνεία του ο Χρήστος Θηβαίος. Τους εξαιρετικούς στίχους έγραψε ο Μάνος Ελευθερίου και τους απογείωσε μελοποιώντας τους ο Θάνος Μικρούτσικος. Πολλοί σιγοτραγούδισαν τους πιο πάνω στίχους και αρκετοί έκαναν εικασίες για το νόημα του τραγουδιού και για το πρόσωπο στο οποίο πιθανών να αναφέρεται ο στιχουργός.

Τo I Will Survive είναι διάσημο τραγούδι που ερμήνευσε η Γκλόρια Γκέινορ το 1978. Από τότε γνώρισε δεκάδες επανεκτελέσεις. Το κομμάτι γράφτηκε από τους Φρέντι Πέρεν και Ντίνο Φεκάρις. Οι στίχοι του κομματιού, μιλούν για έναν δύσκολο χωρισμό, που όμως τελικά ο «ήρωας» του βρίσκει δύναμη να τον ξεπεράσει. Στην πραγματικότητα ο Φεκάρι που δούλευε στην Μοτάουν, απολύθηκε. ...

Με τη μεταφυσική δεν τα πάω καλά. Ομως πώς αλλιώς να εξηγήσω αυτά που συνέβησαν με τη Ρόζα. Προς τα τέλη του 1985 ο Αλκαίος μού έστειλε τους στίχους της Ρόζας. Δύο βδομάδες αργότερα κάθισα στο πιάνο κι έγραψα τη μουσική σχεδόν μονορούφι.

Το άψυχο σώμα της Ελένης Τοπαλούδη βρέθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2018, από κλιμάκιο του Λιμενικού στη Λίνδο. Το προηγούμενο βράδυ οι Μανώλης Κούκουρας και Αλέξανδρος Λουτσάϊ ζήτησαν από την φοιτήτρια να συνευρεθούν ερωτικά στο σπίτι του ενός εκ των δύο. Η ίδια ακολούθησε τους δύο άντρες, αλλά αρνήθηκε οποιαδήποτε σεξουαλική επαφή, κάτι που οδήγησε σε βίαιη αντίδραση των δραστών.

Μου είχε δώσει στίχους ο Διονύσης Τζεφρώνης και προσπαθούσα στο σπίτι να φτιάξω το τραγούδι ''Σταλιά - Σταλιά''. Δε μπορούσα. Είχα κάτι εισιτήρια φρη – ουάν και λέω να πάω να αλλάξω αέρα, να ηρεμήσω, να ξεχαστώ, και φεύγω και πάω στο Λονδίνο.

Πήρα την μεγάλη απόφαση να ανέβω τα σκαλιά της εκκλησίας όταν ήμουν περίπου 40 ετών. Μέχρι τότε ,κοιμόμουν όταν νύσταζα, έτρωγα όταν πεινούσα, γυρνούσα σπίτι όταν δεν μπορούσα να πάω πουθενά αλλού. Έχω πιει, έχω καπνίσει και έχω κοιμηθεί σε άπειρα σπίτια. Κάποια στιγμή είπα ,αυτήν τη γυναίκα τη γουστάρω και θέλω να μείνω μαζί της. Αυτό ήταν όλο.

Την ''Πριγκιπέσσα'', την έγραψα ως δώρο γενεθλίων σε μια γυναίκα, επειδή δεν είχα λεφτά να της πάρω κάτι. Μαγείρευε να φάμε φακές, που ήταν ό,τι είχε απομείνει, κι ενώ την έβλεπα, σκέφτηκα: Αυτό αξίζει τον κόπο να το τραγουδήσει κάποιος.

Η «Σταρ του Σινεμά» μας μεταφέρει 35 χρόνια πίσω στο χρόνο. Στην εποχή που ο Νίκος Ζιώγαλας φεύγει από τη Βέροια (όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε) και έρχεται στην Αθήνα. Ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει τον τότε εαυτό του «πρόσφυγα εντός». Σαν έναν εσωτερικό πρόσφυγα δηλαδή, που αφήνει τον τόπο του, για να έρθει στην πρωτεύουσα όπου ήλπιζε πως θα πραγματοποιούσε τα όνειρά του.