Όχι, δεν ήταν ο μεγαλύτερος πυγμάχος που ανέβηκε σε ρινγκ. Για την ακρίβεια ο καλύτερος τίτλος που θα μπορούσε να τον συνοδεύσει είναι ότι "θα μπορούσε να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής". Στην ιστορία, όμως, δεν έμεινε για τις επιδόσεις του στο ρινγκ, ούτε απλά επειδή τερμάτισε την έννοια "βρίσκομαι στο λάθος σημείο, τη λάθος χρονική στιγμή".

Ο Ρούμπιν Κάρτερ γεννήθηκε το 1937 στο Κλίφορντ του Νιου Τζέρσεϊ και δεν απέφυγε ούτε εκατοστό από το στερεότυπο της εποχής. Απέκτησε "φάκελο" στην αστυνομία πριν καν σβήσει 12 κεράκια από την τούρτα γενεθλίων του. Σε μικρή κατηγορία καταδικάστηκε για επίθεση και οδηγήθηκε στο αναμορφωτήριο. Στα 17 του, ωστόσο, πήρε τη γενναία απόφαση να καταταγεί στον στρατό απόφαση που τον ταξίδεψε αρχικά στη Νότια Καρολίνα και εν συνεχεία στη Δυτική Γερμανία.

Σημαντική σημείωση: ο Κάρτερ δεν είχε εκτίσει την ποινή του όταν φόρεσε τα χακί. Έτσι, όταν διέκοψε την καριέρα του στον στρατό συνελήφθη και οδηγήθηκε ξανά στη φυλακή. Το "μπες-βγες" κράτησε αρκετά χρόνια τουλάχιστον μέχρι το 1961 όταν στα 24 του χρόνια αποφάσισε να κάνει το χόμπι του (στον στρατό) επάγγελμα. Παρά το μικρό του μπόι (1.73) έγινε επαγγελματίας πυγμάχος μεσαίων βαρών, βγάζοντας από νωρίς όνομα ως ένας μποξέρ με άκρως επιθετικό στυλ και πολύ δυνατά χτυπήματα, που είχαν ως αποτέλεσμα αρκετά γρήγορα νοκ-άουτ. Εξού και το παρατσούκλι "The Hurricane", διότι με το που ακουγόταν το καμπανάκι χτυπούσε σαν τυφώνας τον αντίπαλο του, χωρίς να του αφήσει περιθώρια αντίδρασης.

Στα επόμενα χρόνια το όνομα του βρισκόταν στην πρώτη 10άδα του κόσμου, έχοντας νικήσει τους μετέπειτα πρωταθλητές Έρνι Γκρίφιν και Τζίμι Έλις, ενώ έπαιξε και με τον κάτοχο του τίτλου, Τζόι Τζιαρντέλο, από τον οποίο ηττήθηκε τελικά με απόφαση των κριτών σε ένα ματς χωρίς νοκ-άουτ.

Στις 17η Ιουνίου του 1966 δύο άνδρες μπήκαν στο "Lafayette Bar and Grill" στην περιοχή Πάτερσον του Νιου Τζέρσεϊ και αμέσως άνοιξαν πυρ. Ο ένας κρατούσε μια καραμπίνα κι ο άλλος ένα πιστόλι. Ο μπάρμαν (Τζέιμς Όλιβερ) και ο ένας πελάτης (Φρεντ Νάγιοκς) πέθαναν ακαριαία. Η γυναίκα πελάτισσα (Χέιζελ Τάνις) υπέκυψε στα τραύματα της ένα μήνα μετά, ενώ το τρίτο άτομο στο μπαρ (Ουίλι Μαρίνς) επέζησε παρά τη σφαίρα στο κεφάλι.

Οι Τάνις και Μαρίνς κατέθεσαν στην αστυνομία ότι οι δράστες ήταν δύο μαύροι άνδρες, ενώ υπήρχαν και αυτόπτες μάρτυρες όπως ο Άλφρεντ Μπέλο, ο Ρόναλντ Ρουγκιέρο και η Πατρίσια Βάλενταϊν, που είδαν τους άνδρες να βγαίνουν από το μπαρ να μπαίνουν σε ένα λευκό αυτοκίνητο και να φεύγουν δυτικά.




Ο Κάρτερ οδηγούσε ένα άσπρο Dodge μαζί με τον Τζον Άρτις. Μισή ώρα μετά τους πυροβολισμούς η αστυνομία περνούσε χειροπέδες και στους δύο. Ένας αυτόπτης μάρτυρας τους αναγνώρισε ως τους δύο αγνώστους που άρχισαν να πυροβολούν στο μπαρ, κάτι που δεν έκανε από το νοσοκομείο ο Ουίλι Μαρίνς. Μετά από λίγο ο Κάρτερ και ο Άρτις αφέθηκαν ελεύθεροι. Όχι για πολύ, όμως, αφού η κατάθεση του μικροαπατεώνα Άλφρεντ Μπέλο (ένας από τους αυτόπτες μάρτυρες) και ο Άρθουρ Ντέξτερ Μπράντλεϊ κατέθεσαν ότι ο "Hurricane" κι ένας άλλος άνδρας κουβαλούσαν όπλα έξω από το μπαρ "LaFayette".

Χωρίς να υπάρχουν αποδείξεις (δαχτυλικά αποτυπώματα, βαλλιστικές έρευνες) και στοιχεία ο Ρούμπιν Κάρτερ και ο Τζον Άρτις καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη για κάθε φόνο. Μαζί με τον ίδιο τον "Hurricane" που φώναζε ότι ήταν αθώος, τάχθηκε κι η κοινή γνώμη. Ο γκουρού της διαφήμισης, Τζον Λόις, οργάνωσε καμπάνια για εκδίκαση νέας δίκης, ενώ και ο Μοχάμεντ Άλι συμμετείχε στον αγώνα υπέρ του Κάρτερ.




Στις 30 Απριλίου 1974 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του Carter με τίτλο The 16th Round, στην οποία ο μποξέρ υποστήριζε ότι είναι αθώος. Όταν μπήκα στη φυλακή αρνήθηκα να φορέσω ρίγες. "Αρνήθηκα να φάω το φαγητό τους. Αρνήθηκα να κάνω τις δουλειές του. Θα είχα αρνηθεί να αναπνέω ακόμη και τον αέρα της φυλακής, αν μπορούσα", όπως αναφέρεται στην αυτοβιογραφία του. Αντίτυπα του βιβλίου στάλθηκαν σε αρκετές σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, με την ελπίδα κάποιος από αυτούς να αγκαλιάσει την προσπάθεια για αθώωση του αθλητή.

Ο Bob Dylan έλαβε το βιβλίο κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη Γαλλία το 1975, το διάβασε και με την επιστροφή του διευθετήθηκε συνάντηση των δύο αντρών στις φυλακές του New Jersey. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Dylan άκουγε τον αθλητή με προσοχή και έπαιρνε σημειώσεις.




Σύμφωνα με τον ίδιο «αντιλήφθηκα ότι η δική μου φιλοσοφία ήταν πολύ κοντά με τη φιλοσοφία του και η αλήθεια είναι ότι δεν συναντάς συχνά ανθρώπους σαν κι αυτόν». Κάπως έτσι λοιπόν προέκυψε η ιδέα να γραφτεί ένα τραγούδι για την ιστορία του Carter.

O Dylan θα έγραφε τους στίχους του τραγουδιού μαζί με τον σκηνοθέτη και στιχουργό Jacques Levy, με τον οποίο θα συνεργαζόταν για την επερχόμενη δισκογραφική δουλειά του. Το «Hurricane» ήταν το τραγούδι που τους δυσκόλεψε περισσότερο από όλα.

Λόγω και της ενασχόλησης του Levy με το θέατρο και το σινεμά, αποφάσισαν να προσεγγίσουν τους στίχους σαν ένα σενάριο ταινίας. Όπως αναφέρει ο Levy, «η αρχή του τραγουδιού μοιάζει με σκηνοθετικές οδηγίες που θα έβρισκες σε ένα σενάριο: πυροβολισμοί μέσα στη νύχτα και ακούστε την ιστορία του “Hurricane”. Μπαμ. Τίτλοι αρχής».




O Dylan ερμήνευσε το τραγούδι για πρώτη φορά στις 10 Σεπτεμβρίου του 1975 και το ηχογράφησε στις 24 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς. Λίγες μέρες αργότερα το τραγούδι κυκλοφόρησε, ενώ ο τραγουδοποιός σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει την περιοδεία του για να ξεκινήσει μια καμπάνια για την αποφυλάκιση του Carter. Μάλιστα, σε ένα διπλό, ζωντανό δίσκο στον οποίο συμπεριλαμβάνεται το τραγούδι, ο Dylan ακούγεται να λέει στο κοινό: «Πρέπει να βγάλουμε αυτόν τον άντρα από τη φυλακή». Η συγκεκριμένη περιοδεία ολοκληρώθηκε στο Madison Square Garden στις 8 Δεκεμβρίου, με καλεσμένο τον Muhammad Ali, ο οποίος όταν ανέβηκε στη σκηνή συνομίλησε τηλεφωνικά με τον Carter, που βρισκόταν στο κελί του.




Μετά από 10 χρόνια κάθειρξης ο "Τυφώνας" κάθισε και πάλι στο εδώλιο για νέα δίκη, η οποία όμως είχε το ίδιο αποτέλεσμα, καθώς υπήρχαν αντιρρήσεις σχετικά με την ειλικρίνεια του μάρτυρα Άλφρεντ Μπέλο. Ο Κάρτερ δεν σταμάτησε τον αγώνα του πίσω από τα σίδερα της φυλακής. Μετά από αρκετή νομική δράση και πολλά "όχι" τελικά αφέθηκε ελεύθερος το 1985 μετά την απόφαση του δικαστή Χάντον Λι Σάροκιν, ο οποίος έλαβε υπόψη του την εντολή "Habeas Corpus" της υπερασπιστικής γραμμής και αποφάνθηκε ότι "τα κριτήρια για την απόφαση ήταν περισσότερο φυλετικά, παρά λογικά και τα περισσότερα επιχειρήματα ήταν προϊόν απόκρυψης και όχι αποκάλυψης".

Το 1999 βγήκε στις σκοτεινές αίθουσες και η ταινία με τίτλο "Hurricane" και πρωταγωνιστή τον Ντένζελ Ουάσινγκτον, ο οποίος μάλιστα προτάθηκε με Όσκαρ Α' Ανδρικού ρόλου για αυτό το ρόλο. Απεβίωσε στις 20 Απριλίου 2014. Ο Ουάσινγκτον εξέφρασε τα συλλυπητήρια του "για έναν άνθρωπο που μας έμαθε πως να υπομένουμε και πως να παλεύουμε για το δίκαιο" και μιλούσε πάντα με άκρως κολακευτικά λόγια για τον Κάρτερ, ο οποίος "έχασε 19 χρόνια από τη ζωή του, αλλά είναι γεμάτος αγάπη και όχι οργή"...

Pistol shots ring out in the barroom night
Enter Patty Valentine from the upper hall
She sees the bartender in a pool of blood
Cries out, "My God, they killed them all!"
Here comes the story of the Hurricane
The man the authorities came to blame
For somethin' that he never done
Put in a prison cell, but one time he could-a been
The champion of the world
Three bodies lyin' there does Patty see
And another man named Bello, movin' around mysteriously
"I didn't do it, " he says, and he throws up his hands
"I was only robbin' the register, I hope you understand
I saw them leavin', " he says, and he stops
"One of us had better call up the cops."
And so Patty calls the cops
And they arrive on the scene with their red lights flashin'
In the hot New Jersey night
Meanwhile, far away in another part of town
Rubin Carter and a couple of friends are drivin' around
Number one contender for the middleweight crown
Had no idea what kinda shit was about to go down
When a cop pulled him over to the side of the road
Just like the time before and the time before that
In Paterson that's just the way things go
If you're black you might as well not show up on the street
'Less you want to draw the heat
Alfred Bello had a partner and he had a rap for the cops
Him and Arthur Dexter Bradley were just out prowlin' around
He said, "I saw two men runnin' out, they looked like middleweights
They jumped into a white car with out-of-state plates."
And Miss Patty Valentine just nodded her head
Cop said, "Wait a minute, boys, this one's not dead"
So they took him to the infirmary
And though this man could hardly see
They told him that he could identify the guilty men
Four in the mornin' and they haul Rubin in
Take him to the hospital and they bring him upstairs
The wounded man looks up through his one dyin' eye
Says, "Wha'd you bring him in here for? He ain't the guy!"
Yes, here's the story of the Hurricane
The man the authorities came to blame
For somethin' that he never done
Put in a prison cell, but one time he could-a been
The champion of the world
Four months later, the ghettos are in flame
Rubin's in South America, fightin' for his name
While Arthur Dexter Bradley's still in the robbery game
And the cops are puttin' the screws to him, lookin' for somebody to blame
"Remember that murder that happened in a bar?"
"Remember you said you saw the getaway car?"
"You think you'd like to play ball with the law?"
"Think it might-a been that fighter that you saw runnin' that night?"
"Don't forget that you are white."
Arthur Dexter Bradley said, "I'm really not sure."
Cops said, "A poor boy like you could use a break
We got you for the motel job and we're talkin' to your friend Bello
Now you don't wanta have to go back to jail, be a nice fellow
You'll be doin' society a favor
That sonofabitch is brave and gettin' braver
We want to put his ass in stir
We want to pin this triple murder on him
He ain't no Gentleman Jim."
Rubin could take a man out with just one punch
But he never did like to talk about it all that much
It's my work, he'd say, and I do it for pay
And when it's over I'd just as soon go on my way
Up to some paradise
Where the trout streams flow and the air is nice
And ride a horse along a trail
But then they took him to the jailhouse
Where they try to turn a man into a mouse
All of Rubin's cards were marked in advance
The trial was a pig-circus, he never had a chance
The judge made Rubin's witnesses drunkards from the slums
To the white folks who watched he was a revolutionary bum
And to the black folks he was just a crazy nigger
No one doubted that he pulled the trigger
And though they could not produce the gun
The D.A. said he was the one who did the deed
And the all-white jury agreed
Rubin Carter was falsely tried
The crime was murder "one, " guess who testified?
Bello and Bradley and they both baldly lied
And the newspapers, they all went along for the ride
How can the life of such a man
Be in the palm of some fool's hand?
To see him obviously framed
Couldn't help but make me feel ashamed to live in a land
Where justice is a game
Now all the criminals in their coats and their ties
Are free to drink martinis and watch the sun rise
While Rubin sits like Buddha in a ten-foot cell
An innocent man in a living hell
That's the story of the Hurricane
But it won't be over till they clear his name
And give him back the time he's done
Put in a prison cell, but one time he could-a been
The champion of the world

Η μηχανή του χρόνου
Sport24
Like.com