Άρθρα - Τραγουδιών ιστορίες - Άνθρωποι μονάχοι
Μία στην τύχη...
  • Πούλημα.jpg
Downloads
Επικοινωνία
Facebook
Mail: djcostas@gmail.com
Άρθρο Νο : 383
Audience : Default
Έκδοση 1.00.02
Ημερομηνία έκδοσης: 2021/11/3 11:00:00
Αναγνώσεις : 29
Τραγουδιών ιστορίες

Το τραγούδι Άνθρωποι Μονάχοι, σε σύνθεση Γιάννη Σπανού και ερμηνεία Βίκυς Μοσχολιού, μπήκε στο δίσκο τελευταίο. Είχανε γράψει τις ορχήστρες στα άλλα τραγούδια και τους έλειπε ένα.

Ο Μάνος Ελευθερίου βρήκε το στίχο μου πάνω στο πιάνο του Σπανού - τον είχα ταχυδρομήσει - και του είπε να το μελοποιήσει. Επειδή δε γινόταν να μπει ορχήστρα, το τραγούδι δισκογραφήθηκε μόνο με κιθάρα. Δεν έκανε μεγάλη επιτυχία αμέσως. Άργησε κάποια χρόνια να γίνει αγαπητό.

Resized Image


Από τα δεκαέξι μου, και για πολλά χρόνια, ήμουν εντελώς μόνος σε ξένη χώρα. Και είναι πολύ σκληρή η μοναξιά. Κάποτε, κάθε πρωί γύρω στις 05.30, έπαιρνε τηλέφωνο στο ραδιόφωνο, μια πολύ μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιός - δε ζει πια - και μου έλεγε: ''Παιδάκι μου, τι ώρα είναι;'' Δεν είναι ότι δεν είχε ρολόι. Δεν είχε σε ποιον να μιλήσει.

Εγώ το έζησα αυτό. Να πηγαίνεις στο ψιλικατζίδικο, μόνο και μόνο για να βρεις έναν άνθρωπο και να του πεις καλημέρα…

Γιάννης Καλαμίτσης

Περιοδικό Δίφωνο, musicpaper.gr. Απόσπασμα από συνέντευξη στον Σπύρο Αραβανή.





Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι σαν το ξεχασμένο στάχυ
ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος,
σαν το ξεχασμένο στάχυ άνθρωποι μονάχοι.

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι όπως του πελάγου οι βράχοι
ο κόσμος θάλασσα που απλώνει κι αυτοί βουβοί, σκυφτοί και μόνοι,
ανεμοδαρμένοι βράχοι άνθρωποι μονάχοι.

Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα σαν ξωκλήσια ερημωμένα,
ξεχασμένα, σαν εσένα, σαν εμένα...

Εκτύπωσω Μοιραστείτε αυτό το άρθρο