Άρθρα - Τραγουδιών ιστορίες - Ελένη, εκεί που πας κοίτα να είσαι ευτυχισμένη
Μία στην τύχη...
  • Another day.jpg
Downloads
Επικοινωνία
Facebook
Mail: djcostas@gmail.com
Άρθρο Νο : 338
Audience : Default
Έκδοση 1.00
Ημερομηνία έκδοσης: 2021/7/18 1:54:45
Αναγνώσεις : 36
Τραγουδιών ιστορίες

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 υπήρχε μια παρέα τριών κοριτσιών από τα Τρίκαλα, η Ελένη, η Ζωή και η Χριστίνα, οι οποίες ακολουθούσαν το δίδυμο Βίσση–Καρβέλα σχεδόν σ’ όλες τους τις εμφανίσεις τους.



Resized Image


Τις τρεις φιλες ένωνε η μεγάλη τους αγάπη για την Άννα Βίσση και τον Νίκο Καρβέλα και οι ζωντανες εμφανισεις τους τους έδιναν ιδιαίτερη χαρά αφού ακολουθούσαν το δίδυμο τόσο πιστά που είχαν αναπτύξει μεταξύ τους και προσωπικές σχέσεις. Δυστυχώς όμως η μια από τις τρεις φίλες, η Ελένη, νικήθηκε από την αρρώστια στα 23 της χρόνια.

Η Άννα επειδή δεν μπόρεσε να παραβρεθεί στον τελευταίο αποχαιρετισμό της Ελένης έστειλε ένα σημείωμα που μέσα έγραφε «Ελένη εκεί που πας κοιτά να είσαι ευτυχισμένη» Λίγο καιρο μέτα οι δυο φίλες της Ελένης ζήτησαν από την Άννα και τον Νίκο να γράψουν ένα τραγουδι στην μνήμη του άτυχου κορίτσιου.

Προς έκπληξη όλων ο Νίκος είχε γράψει ήδη το τραγουδι αποχαιρετισμού και στο ρεφρέν του υπήρχε η φράση «Ελένη εκεί που πας κοιτά να είσαι ευτυχισμένη» χωρις να γνωρίζει ότι ακριβώς αυτό είχε γράψει η Άννα στον ιδιόχειρο αποχαιρετισμό της..

Η Άννα Βίσση είχε πει στο «Μπράβο» της Ρούλας Κορομηλά:

Μια φίλη, μια κοπελιά έχασε τη ζωή της. Έπασχε από θαλασσαιμία (οι περισσότεροι την ξέρουνε ως μεσογειακή αναιμία είναι συνώνυμα αυτά τα δύο). Και ήταν πάρα πολλά χρόνια φίλη μας. Ξεκίνησε από απλή θαυμάστρια. Μια παρεούλα ήταν η Ζωή, η Χριστίνα και η Ελένη. Η Ζωή και η Χριστίνα είναι μια χαρά και μια χαρά τους εύχομαι να ‘ναι πάντα. Η Ελένη έχασε τη ζωή της στα 23 χρόνια...

Resized Image


Μετά από 18 χρόνια πέθανε η Ζωή, η φίλη της Ελένης. Η ζωή είχε ζητήσει να γραφτεί το τραγούδι για την Ελένη18 χρόνια πριν. Πάλεψε γενναία να κρατηθεί στη ζωή και έφυγε με ένα χαμόγελο...





Το χλωμό το προσωπάκι σου
στις φωτογραφίες μας κοιτώ,
πόσο κουράστηκες, να φύγεις βιάστηκες.

Τα θλιμμένα τα ματάκια σου
σαν δυο σύννεφα στον ουρανό,
πού να πηγαίνουνε, πού ταξιδεύουνε;

Ελένη, εκεί που πας κοίτα να είσαι ευτυχισμένη,
σ' αυτή τη γη η μοίρα σου ήταν γραμμένη
σ' άσπρο χαρτί με ένα κίτρινο στυλό
σα δάκρυ από λεμόνι.

Θυμάμαι πόσα απογεύματα
καθόσουνα δίχως να βγάλεις τσιμουδιά,
μόνο με κοίταζες και χαμογέλαγες.

Σου στέλνω αυτό το τραγουδάκι μου
για να σου κρατάει συντροφιά
και να μην ξεχνάς να μου χαμογελάς...

Αννα Βισση blog

Εκτύπωσω Μοιραστείτε αυτό το άρθρο