Άρθρα - Rest In Peace - Ο Άλκης δεν μίλησε ποτέ...
Μία στην τύχη...
  • Blackboard.jpg
Downloads
Επικοινωνία
Facebook
Mail: djcostas@gmail.com
Για αυτούς που βιάστηκαν να φύγουν...
Άρθρο Νο : 301
Audience : Default
Έκδοση 1.00.01
Ημερομηνία έκδοσης: 2021/4/16 17:20:00
Αναγνώσεις : 369
Rest In Peace

Ο Άλκης Κολλάτος, ο γιος του γνωστού σκηνοθέτη Δημήτρη Κολλάτου ο οποίος ήταν άτομο με αυτισμό έφυγε χθες από τη ζωή βυθίζοντας στο πένθος τον πατέρα του και τον αδερφό του. Ο 44χρονος άνδρας υπέστη ανακοπή στο Τζάνειο Νοσοκομείο και μέχρι την τελευταία στιγμή στο πλευρό του βρισκόταν ο αδελφός του Αλέξανδρος.

«Είναι άδικο να ζω εγώ και να φεύγει ο Άλκης» έγραψε ο σκηνοθέτης για την απώλεια του γιου του στον λογαριασμό του στο facebook. Η μάχη ζωής της οικογένειας του σκηνοθέτη με τον αυτισμό και ο γιος που έγινε κινηματογραφικός ήρωας.

Ο Γολγοθάς ξεκίνησε για τον Δημήτρη Κολλάτο και την σύζυγό του, ηθοποιό Αρλέτ Μπομάν λίγο μετά την γέννηση του πρώτου τους παιδιού που με τόσο ενθουσιασμό περίμεναν να έρθει για να επισφραγίσει τον έρωτά τους.

Η διάγνωση ωστόσο που ήρθε λίγο καιρό αργότερα θα αλλάξει τα πάντα μέσα σε λίγα μόλις λεπτά. Από τη στιγμή που πληροφορούνται πως ο μικρός Άλκης πάσχει από πρώϊμο αυτισμό, από τις πλέον βαριές περιπτώσεις της διαταραχής αυτής, η ζωή τους δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.

Resized Image


Προσπαθούν να αποδεχτούν τη σκληρή πραγματικότητα και ελπίζουν πως με την αγάπη και την φροντίδα τους το μέλλον δεν θα είναι τόσο δυσοίωνο όσο τους περιγράφουν οι γιατροί. Η έλευση του δεύτερου γιου τους, τούς πλημμυρίζει με χαρά και αισιοδοξία. Η αγωνία όμως για την εξέλιξη του Άλκη είναι πάντα παρούσα στη σκέψη τους και στην ψυχή τους.

Τα χρόνια περνούν και το παιδί μεγαλώνει χωρίς να δείχνει σημάδια βελτίωσης. Στα 12 του χρόνια δεν μπορεί να μιλήσει ούτε να αυτοεξυπηρετηθεί. Η οικογένειά του προσπαθεί να τού προσφέρει ό,τι καλύτερο μπορεί. Μαζί με τη λατρεία και τη φροντίδα τους όμως φουντώνει και η αέναη αγωνία που κατακλύζει όλους τους γονείς παιδιών με σοβαρές διαταραχές: «Τί θα απογίνει όταν εμείς θα φύγουμε από τη ζωή;».

Η μητέρα δεν αντέχει. Απομακρύνεται και κάποια στιγμή δίνει τέλος στη ζωή της πνιγμένη από τις ενοχές της που δεν κατάφερε να μείνει δυνατή στο πλευρό του:

«Η γυναίκα μου δεν άντεξε τον Άλκη, μπορεί να τον αγαπούσε περισσότερο από μένα αλλά δεν τον άντεξε» θα δηλώσει συγκλονισμένος ο Δημήτρης Κολλάτος ο οποίος καλείται για μία ακόμη φορά να σταθεί όρθιος απέναντι σε ένα ακόμη σκληρό χτύπημα της ζωής.

Σε μια προσπάθεια να βγάλει από μέσα του όλα αυτά τα έντονα και αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα που βιώνει γυρίζει, το 1993, μια ακόμη αυτοβιογραφική ταινία, με τίτλο «Κόκκινο Τριαντάφυλλο σού Έκοψα» την οποία αφιερώνει στη μνήμη της συζύγου του.

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, ένας σκηνοθέτης που δεν έχει ξεπεράσει την αυτοκτονία της γυναίκας του, κλεισμένος στο σπίτι του, μαζί με τον αυτιστικό γιο του Άλκη, βλέπουν και ξαναβλέπουν τις ταινίες που γύρισαν μαζί, θυμούνται το παρελθόν, τη ζωή μαζί της και την κακιά στιγμή του θανάτου του.

Resized Image


Μέσα από αυτήν την ταινία, που στρέφεται απελπισμένα σε μια κατανόηση των προσώπων και των γεγονότων, που σημάδεψαν πολλαπλώς μια οικογένεια, τίθενται δύσκολα και σκληρά ενίοτε ερωτήματα: «Μπορεί να είναι ένας βίαιος θάνατος πράξη αγάπης;».

«Ο άνθρωπος δεν έχει τη δυνατότητα να διαλέξει την στιγμή που θα έρθει στη ζωή. Μπορεί όμως να διαλέξει την ώρα, τον τόπο και τον τρόπο με τον οποίο θα φύγει;»…

Παρόλα αυτά ο Δημήτρης Κολλάτος βρίσκει τη δύναμη και συνεχίζει να αγωνίζεται για τον Άλκη, ο οποίος παραμένει ένα μικρό παιδί εγκλωβισμένο στο σώμα ενός εύσωμου ενήλικα. Αρνείται πεισματικά να τον κλείσει σε κάποιο ψυχιατρικό ίδρυμα και παίρνει την απόφαση να δημιουργήσει μια μικρή μονάδα για παιδιά με αυτισμό σε μία έκταση που διαθέτει στην Αίγινα.

Είναι 1988 και η νέα ταινία του γνωστού σκηνοθέτη και συγγραφέα Δημήτρη Κολλάτου, με τίτλο «Η ζωή με τον Άλκη», βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες. Μετά το φινάλε της προβολής σχεδόν όλοι οι θεατές βγαίνουν συγκλονισμένοι, δακρυσμένοι.

Έχουν μόλις παρακολουθήσει, από πολύ κοντά, πώς είναι η ζωή μιας οικογένειας που μεγαλώνει ένα παιδί με βαρύ αυτισμό. Πρωταγωνιστής της αυτοβιογραφικής αυτής ιστορίας είναι ο μεγάλος γιος του σκηνθέτη, ο Άλκης τον οποίο υποδύεται στη σκηνή ο μικρότερος αδελφός του, Αλέξανδρος. Το αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να είναι πιο αληθινό…

Resized Image


Πριν από λίγες μέρες τον είδαμε να λέει μετά παρρησίας ότι θα προτιμούσε ο γιος του να πεθάνει μαζί του, αν δεν ήξερε ότι κάποιος θα τον φροντίζει μετά τον θάνατο του.

Ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Δημήτρης Κολλάτος περιγράφει την πολύ δύσκολη ζωή που περνάει προσπαθώντας να μεγαλώσει τον αυτιστικό γιο του, τον Άλκη. Χωρίς υπερβολή ο Κολλάτος λέει πράγματα σκληρά, αλλά που δεν μπορείς να τον ψέξεις. Το βασικότερο πρόβλημα είναι οι παροχές του κράτους προς εκείνον και όσους γονείς έχουν αυτιστικά παιδιά.

Παροχές μηδαμινές. «Ξέρετε ο θείος της γυναίκας μου ήταν καθηγητής πανεπιστημίου, γιατρός και διήυθυνε το μεγαλύτερο νοσοκομείο της Γαλλίας. Κάλεσε τη γυναίκα μου και της λέει να αφήσω τα εθνικιστικά και τα πατριωτικά και να μην πάω το γιο μας στην Ελλάδα γιατί είναι υπανάπτυκτο κράτος. Τσακωθήκαμε. Θα μπορούσα να τον βάλω στον καλύτερο χώρο. Πίστευα ότι στην Ελλάδα θα κάναμε πράγματα. Δεν φανταζόμουν ποτέ την έχθρα του κράτους».

Resized Image


Ο Κολλάτος έχει κάνει σκέψεις σκληρές, οι οποίες έχουν αποτυπωθεί και στην ταινία του Κόκκινο Τριαντάφυλλο, όπου ο άλλος του γιος, ο Αλέξανδρος υποδύεται το αυτιστικό παιδί και τον πυροβολεί. «Δεν θα τον σκοτώσω. Έχω τον Αλέξανδρο και τον εμπιστεύομαι. Δεν μπορείς να τον ελέγξεις. Ένα παιδί αυτιστικό είναι πολύ δυνατό. Τρεις άνθρωποι δεν μπορούμε να τον κρατήσουμε. Δεν μπορείτε να φανταστείτε. Είναι πρώιμος αυτισμός, είναι πιο δύσκολη περίπτωση και δεν μιλάει.

Ο Άλκης δεν μίλησε ποτέ.

Έχουμε κάνει μια μικρή μονάδα στην Αίγινα οι γονείς, στο κτήμα μου και αυτή η μονάδα φθίνει. Λίγοι υπουργοί καταλάβαιναν. Τώρα το ΕΟΠΠΥ δεν μας δίνει καν τα χρήματα. Κάποτε με είχε δαγκώσει στο μάτι και φοβήθηκα. Παίρνει ένα πράγμα που μ΄αρέσει και αν μου αρέσει πολύ το σπάει. Όταν ο Άλκης έχει κρίση δεν ελέγχεται. Ξέρετε τι είναι να τον κυνηγάς στην Αθήνα και να τον χάνεις; Όταν φτάσεις σε μια δύσκολη ηλικία και πεθάνεις τι θα το κάνεις το παιδί; Θα πάει σε ένα ψυχιατρείο. Αυτό είναι ντροπή.

Ο γονιός δεν μπορεί να το δεχτεί αυτό. Ο Άλκης είναι δύο ταινίες που έφτιαξα. Στη Γαλλία μια μάνα έπνιξε το παιδί της και ο δικαστής είπε "θα έπρεπε να δικάσω την κυβέρνηση".»





reader.gr
fimes.gr

Εκτύπωσω Μοιραστείτε αυτό το άρθρο