- Πώς πάνε τα διαδικτυακά;
- Δύσκολα. Στην αρχή καλά, τώρα κουράστηκα να παρακολουθώ. Aποσυντονίζομαι πολύ πιο εύκολα πια. Χώρια ότι θυμώνω!

- Με τί θυμώνεις;
- Με τους καθηγητές. Όλα ύποπτα τα βλέπουν. Παντού εχθροί. Δεν ακούμε; Λουφάρουμε! Δεν απαντάμε; Λουφάρουμε!
- Δεν ισχύει λες;
- Δε ξέρω. Κάποιες φορές μπορεί. Αλλά δεν είναι η στιγμή να το ανακαλύψουμε. Να σου πω τί είπε ο αγαπημένος μου καθηγητής;
- Φυσικά!
- Ότι δουλεύει παραπάνω ώρες από ότι πληρώνεται. Και με ενόχλησε πάρα πολύ!
- Γιατί σε ενόχλησε; Πιθανότατα ισχύει.
- Το ξέρεις ότι εγώ δεν πληρώνομαι ποτέ;
- Για τί πράγμα να πληρωθείς;
- Για να είμαι μαθητής! Ο μπαμπάς άλλωστε διαρκώς μου θυμίζει, ότι η δική μου «δουλειά» είναι το σχολείο! Ξέρεις λοιπόν πόσες ώρες την ημέρα δουλεύω; Ειδικά τώρα; Που και στο τετράδιο γράφω και μετά στον υπολογιστή; Κι ο ένας καθηγητής μας φωνάζει να μην τα ανεβάζουμε στα «μηνύματα». Ο άλλος θέλει στις «εργασίες». Ο άλλος τα γράφει στον τοίχο του. Και εγώ πρέπει να θυμάμαι ποιος είπε τί κι αν βάλω την εργασία σε λάθος μεριά, τα ακούω κι από πάνω!

- Ο κάθε καθηγητής είναι διαφορετικός άνθρωπος, με τους δικούς του κανόνες. Δεν είναι σεβαστό αυτό;
- Τώρα όχι! Τώρα όπως εγώ πρέπει να μπαίνω σε όλα τα πεδία και να ψάχνω χωρίς γκρίνια, τώρα θέλω να το κάνουν κι εκείνοι! Και όπως είπα και πριν, εγώ δεν αμείβομαι που από τις 08.30 το πρωί μέχρι το βράδυ διαβάζω! Χώρια τα φροντιστηριακά!
- Οι γνώσεις που αποκτάς όμως στο παρόν, είναι για να αμείβεσαι στο μέλλον.
- Ελπίζω χωρίς να το κοπανάω όλη την ώρα σε κάποιον! Λες και όλοι οι μεγάλοι προσπάθησαν να σπουδάσουν, μόνο και μόνο για να μοιράζουν τις ώρες.
- Να τις μοιράζουν σε τί;
- Σε πληρωμένες και απλήρωτες! Και να σου πω και κάτι άλλο;
- Να μου πεις.
- Αν πληρωνόμουνα στο παρόν για κάθε άσκηση που κάνω, για κάθε σελίδα που μαθαίνω, δε θα είχα ανάγκη να δουλέψω ποτέ στο μέλλον! Και δε μου αρέσει όταν ο καθηγητής μου μου λέει" Κι εγώ δουλεύω παραπάνω από ότι πληρώνομαι, τι να κάνουμε τώρα; Η ζωή είναι δύσκολη!"




- Μπορεί να έχει παράπονα από το μισθό του, όχι από εσάς.
- Η μαμά λέει ότι στους ανθρώπους λείπει το μεράκι. Και στο κάτω κάτω ο καθηγητής μου με μαθαίνει αξίες, περισσότερο από γράμματα!
- Η μαμά το λέει κι αυτό; (γελάω εκεί)
- Η μαμά! (μου λέει με υπερασπιστικό ύφος). Και εγώ θέλω να κρατήσω τη γνώμη της μαμάς μου, γιατί μου ταιριάζει!
- Δε θα διαφωνήσω μαζί σας! (υπερασπίζομαι κι εγώ τη μαμά της…)
- Τί θα έλεγες στον καθηγητή σου, αν δε φοβόσουν μην τιμωρηθείς;
- Να δει μια ταινία.
- Αλήθεια; αυτό θα του έλεγες;;
- Ναι!
- Ωραία! (σταματάμε και οι δυο για λίγο και κοιτιόμαστε. Ομολογουμένως δεν περίμενα αυτή την απάντηση…)
Λοιπόν; Ποια ταινία; Ποιος είναι ο τίτλος;
- «Χωρίς αντάλλαγμα»!

Απόσπασμα διαδικτυακής συνεδρίας με ένα 13χρονο.
Free mind, Ιστότοπος για εφήβους και παιδιά
https://www.facebook.com/Free-Mind-107245907494956/