Άρθρα - By artistas - Καληνύχτα κύριε Στάθη μας
Μία στην τύχη...
  • Posibole.jpg
Downloads
Επικοινωνία
Facebook
Mail: djcostas@gmail.com
Άρθρο Νο : 217
Audience : Default
Έκδοση 1.00.02
Ημερομηνία έκδοσης: 2020/10/2 23:40:00
Αναγνώσεις : 41
By artistas

Μία φορά κι έναν καιρό ήταν ένα σπερματοζωάριο. Μπόζος και Ντάλας έξω. Πάρτε μία τυρόπιτα, πιείτε και λίγο νερό από την βρύση να χωνέψετε. Δεν έχει γιατί, επειδή θα κάνετε μαλακία. Χωρίς απουσία. Μάθημα βιολογίας πρώτη ώρα στο Γ3, γυμνάσιο Προμηθέα στα Καμίνια, Πειραιώς και Δωδεκανήσου το σωτήριο έτος 1989…

Λίγοι καθηγητές έχουν αφήσει το στίγμα τους όπως ο κύριος Στάθης, αξέχαστος, με το χαμόγελο πάντα, ποτέ δεν άφησε μαθητή, μας είχε κυριολεκτικά σαν παιδιά του. Ήταν ο καθηγητής που θα ήθελες να είχες στο πούλμαν στην εκδρομή, ο καθηγητής που θα του κάνεις πλάκα στο διάλειμμα, ο καθηγητής που θα του έλεγες καλημέρα το πρωί και αντίο σας το μεσημέρι. Ήταν καθηγητής και άνθρωπος, ίσως ο μοναδικός που γνώρισα τουλάχιστον εγώ, και αν περάσανε καθηγητές από την ίδια έδρα. Ναι, είχαμε την έδρα του καθηγητή τότε στην γωνία της τάξης, την υπερυψωμένη. Της τάξης που έμπαζε νερά όταν έβρεχε από τα παράθυρα της Πειραιώς.

Resized Image


Μετά από το γυμνάσιο κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα τον πετύχαινα στην τράπεζα στη γωνία, εγώ για δουλειές του μηχανουργείου που δούλευα κι αυτός για ένα δάνειο που είχε. Ήταν το ραντεβού μας, αφήναμε τους άλλους να περάσουν, του έλεγα για τη δουλειά, μου έλεγε για το σχολείο και για την οικογένεια του. Συνήθως φεύγαμε μαζί, περπατάγαμε μέχρι το σχολείο μαζί και χωρίζαμε. Μέχρι τον επόμενο μήνα.

Μέχρι που χαθήκαμε, εγώ ξενιτεύτηκα στη Νίκαια, γυναίκα, δύο παιδιά, αυτός σύνταξη, τον είδα ξανά σε ένα reunion στα Καμίνια. Είχε πεθάνει η μητέρα του θυμάμαι κι όμως ήρθε, εμφανώς καταβεβλημένος. Ένιωσα πολύ στενάχωρα θυμάμαι, δεν μπορούσα να διαχειριστώ τον κύριο Στάθη σχεδόν βουρκωμένο. Τον είδα τελευταία φορά στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο Φάληρο, πριν κάτι χρόνια, ξαπλωμένο. Δεν έχω φιλήσει ποτέ νεκρό, δεν ξέρω τι μου ήρθε. Σεβασμός, φόρος τιμής, δεν ξέρω.

Resized Image


Είμαι σίγουρος ότι μας προσέχει από εκεί πάνω, παρέα με την Δημητρούλα και τους υπόλοιπους που πήγαν να τον βρούνε. Εις το επανιδείν λοιπόν. Καληνύχτα κύριε Στάθη μας…

By artistas

Εκτύπωσω Μοιραστείτε αυτό το άρθρο