Το κλασσικό τραγούδι «Από το αεροπλάνο» έχει την δική του μικρή ιστορία. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν ότι αυτός είναι ο πραγματικός τίτλος του τραγουδιού, καθώς πιστεύουν ότι λέγεται «Όταν κοιτάς από ψηλά»....



Οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν από τη Σώτια Τσώτου με αφορμή το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 και τα όσα έζησε η ίδια στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 η Σώτια Τσώτου ήταν μια ανερχόμενη δημοσιογράφος του πολιτικού ρεπορτάζ η οποία δούλευε στην εφημερίδα «Ελευθερία».

Η εφημερίδα έκλεισε την ημέρα του πραξικοπήματος και εκείνη άνεργη πλέον πήρε την απόφαση να αναζητήσει την τύχη της στην Θεσσαλονίκη στο συγκρότημα Βελλίδη, που εξέδιδε τις εφημερίδες «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη». Φτάνοντας στο αεροδρόμιο του Ελληνικού ήρθε αντιμέτωπη με τη χούντα σε όλο της το μεγαλείο: στρατός παντού, άρματα μάχης παρατεταγμένα και μια πληθώρα ανθρώπων να διεξάγουν εξονυχιστικούς ελέγχους στους επιβάτες. Κατά τη διαδικασία της επιβίβασης η Τσώτου συνελήφθη, υποβλήθηκε σε έλεγχο και εξαντλητική ανάκριση και έχασε την πτήση της.

Μετά από αρκετές ώρες ταλαιπωρίας και εφόσον δεν βρέθηκε κάποιο στοιχείο που να την ενοχοποιεί αφέθηκε ελεύθερη. Ταλαιπωρημένη, αηδιασμένη και φοβισμένη, πήρε την επόμενη πτήση για τη Θεσσαλονίκη. Κοιτάζοντας από ψηλά την στρατοκρατούμενη εικόνα το αεροδρομίου, έγραψε τους στίχους για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ελληνικά τραγούδια.

Όπως έχει αφηγηθεί η ίδια, προτού η επιγραφή του αεροπλάνου «προσδεθείτε» σβήσει, εκείνη έλυσε την ζώνη ασφαλείας, ένιωσε ελεύθερη και συγχρόνως θυμωμένη με όλα αυτά που είχε ζήσει και αντικρίσει στο αεροδρόμιο. Εκείνη τη στιγμή έδωσε μια υπόσχεση στον εαυτό της, ότι το πρώτο της ρεπορτάζ όταν θα ξανάβρισκε δουλειά, θα ήταν σχετικό με αυτά, αλλά και με τα συναισθήματα των ανθρώπων που βλέπουν τον κόσμο από ψηλά από το αεροπλάνο.




Τελικά όμως φτάνοντας στην Θεσσαλονίκη δεν κατάφερε να βρει δουλειά στο συγκρότημα Βελλίδη και κάπου εκεί τελείωσε η καριέρα της ως δημοσιογράφος. Από τότε ασχολήθηκε με την ποίηση και το τραγούδι. Στη διάρκεια της Χούντας έγραψε και άλλα γνωστά τραγούδια. Βρέθηκε αρκετές φορές στην απομόνωση των κρατητηρίων όπου εμπνεύστηκε τραγούδια όπως το «Βρε δε βαριέσαι, αδελφέ» και το «Νά ΄τανε το 21». Η Σώτια Τσώτου «έφυγε» από τη ζωή το 2011, αφήνοντας πίσω της σπουδαία τραγούδια και μεγάλες συνεργασίες...

Πολύ με πίκρανες ζωή
μακριά θα φύγω ένα πρωί
θ' ανέβω σ' ένα αεροπλάνο
να δω τον κόσμο από κει πάνω

Όταν κοιτάς από ψηλά
μοιάζει η γη με ζωγραφιά
και συ την πήρες σοβαρά
και συ την πήρες σοβαρά

Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα
μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι
το μεγαλύτερο ανάκτορο
μοιάζει μ' ένα μικρούλι τόπι

Κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε
από ψηλά αν τους κοιτάξεις
θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι
που στη στιγμή θα τούς ξεχάσεις

Αγαπημένη μου, μην κλαις
πάμε μαζί ψηλά, αν θες
να δεις τη γη απ' τη σελήνη
ένα φεγγάρι είναι και κείνη

Όταν κοιτάς απο ψηλά
μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά
και συ τον πήρες σοβαρά
και συ τον πήρες σοβαρά

Μοιάζουν οι πύργοι με κουκλόσπιτα
και τα κανόνια με παιχνίδια
από ψηλά δεν ξεχωρίζουνε
οι ομορφιές και τα στολίδια

Κι ό,τι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε
από ψηλά αν το κοιτάξεις
θα σου φανεί τόσο ασήμαντο
που στη στιγμή θα το ξεχάσεις

Μηχανή του χρόνου