Στα πόσα μεμονωμένα περιστατικά έχουμε ένα συστημικό πρόβλημα; Δε σκοτώνει ο έρωτας, η ζήλια και η αγάπη. Σκοτώνουν οι γυναικοκτόνοι, σκοτώνει η ανδρική επιθυμία για κυριαρχία, για υπαγωγή της γυναικείας ύπαρξης στην ανδρική εξουσία. Ειναι η πατριαρχία, ηλίθιε.

Γεννήθηκα στους Παξούς το 1950. Φύγαμε το 1962 γιατί η επαρχία δεν είχε ψωμί, ενώ οι μεγάλες πόλεις πρόσφεραν δουλειά. Στο νησί δεν είχαμε ρεύμα αλλά λάμπα με λάδι. Όταν ήρθαμε στην Αθήνα και πάτησα το διακόπτη, τρόμαξα...

Θα ήθελα να ξεχάσω τα 3-4 πρόβατα που δεν πρoλάβαμε να βγάλουμε από το μαντρί και τα ακούγαμε να σκούζουν καθώς μας πλησίαζε η φωτιά, και εκείνο το σκυλάκι που παρέμεινε σιωπηλό και δεμένο μέχρι τη στιγμή που πανικόβλητο κατάλαβε οτι δεν υπάρχει σωτηρία... τα αφεντικά του λείπαν διακοπές και κανείς δεν μας ειδοποίησε για αυτό...

Απόγευμα στην Εθνική οδό Αθηνών Λαμίας στο ρεύμα προς Πειραιά. Όλα τα αυτοκίνητα σταματημένα. Σοβαρό τροχαίο. Νταλίκα δίπλωσε και έπεσε πάνω σε ένα Ι.Χ. Τρεις άνθρωποι παγιδευμένοι μέσα στις λαμαρίνες.

Με μια του ανάρτηση, ο ηθοποιός Zissis Roumbos, έγινε viral, σχολιάζοντας τη γυναικοκτονία στη Φολέγανδρο, αφού έθεσε τα γεγονότα στη σωστή τους βάση: εκείνη της πατριαρχίας...

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 υπήρχε μια παρέα τριών κοριτσιών από τα Τρίκαλα, η Ελένη, η Ζωή και η Χριστίνα, οι οποίες ακολουθούσαν το δίδυμο Βίσση–Καρβέλα σχεδόν σ’ όλες τους τις εμφανίσεις τους.

Mην πεις στην κόρη σου ότι έχασε κιλά.Ούτε ότι πήρε κιλά. Απλά μίλα της για το πώς λειτουργεί το σώμα της. Εάν πιστεύεις ότι το σώμα της είναι υπέροχο, απλά μην της το πεις...

Το τραγούδι «να σε δω να γελάς» από τα Κίτρινα Ποδήλατα περιλαμβάνεται στο ομώνυμο άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε το 2001. Όπως είπαν τα αδέρφια Παντελιά που ηγούνται του συγκροτήματος, στην εκπομπή «μουσικό κουτί», όταν έγραψαν αυτό το τραγούδι, δέχτηκαν μεγάλες πιέσεις και επικρίσεις από τους ροκάδες εκείνης της περιόδου, οι οποίες σχετίζονταν με το θέμα του τραγουδιού.

Την είδα ξανά, ύστερα από πολύ καιρό, στα εξωτερικά ιατρεία. Εδειχνε τόσο καλά. Και οι γονείς της: λες και είχαν απαλλαγεί από ένα ασήκωτο φορτίο. Τότε, στην κλινική, όλα ήταν αλλιώς, και για τη δική της οικογένεια και για τη δική μας.

Σερνόμουν από την κατάθλιψη. Ζήτησα βοήθεια. Δεν ήθελα να καταλήξω στην απομόνωση. Είμαι το μοναχοπαίδι μιας μητέρας εκπαιδευτικού κι ενός πατέρα τελωνειακού. Έδωσα στη Νομική μόνο και μόνο γιατί οι γονείς μου κόντεψαν να αυτοκτονήσουν όταν τους ανακοίνωσα ότι θα δώσω εξετάσεις σε δραματική σχολή.