Τον θάνατο, δεν τον φοβάμαι! ΚΑΘΟΛΟΥ! Από την ώρα που γεννιόμαστε μέχρι την ώρα που πεθαίνουμε με νορμάλ τρόπο, περνάνε 4.160 Σαββατοκύριακα. Πενήντα δύο είναι τα Σαββατοκύριακα του έτους, επί 80 χρόνια που 'ναι ο μέσος όρος ζωής, 4.160 μας βγαίνει.
Στις 9 Νοεμβρίου το 1995 ο μικρός ιδρυτής Ανδρέας Γιαννόπουλος έγραψε στο ημερολόγιο του την τελευταία του επιθυμία λίγο πριν χάσει την μάχη για τη ζωή του. Ήθελε να δημιουργηθεί ένας σύλλογος που θα προστατεύει όλα τα παιδιά που έχουν ανάγκη.
Εξπρές Σάμινα: Ήταν 26 Σεπτεμβρίου του 2000 όταν η μοίρα αποφάσιζε το έτοιμο για απόσυρση επιβατηγό – οχηματαγωγό του ’66 να μείνει για πάντα στον βυθό του Αιγαίου, παρασέρνοντας μαζί του στον θάνατο 81 αθώες ψυχές.
Οι ασθενείς με καρκίνο στους πνεύμονες βιώνουν ένα πολύ ισχυρό σοκ όταν ο γιατρός τους ανακοινώνει ότι πάσχουν από την ασθένεια. Σίγουρα κανείς, ακόμη κι αν είναι φανατικός καπνιστής, δεν περιμένει ότι ο καρκίνος θα χτυπήσει τη δική του πόρτα.
Ένας αστυνομικός πυροβολεί και σκοτώνει έναν 15χρονο μαθητή στα Εξάρχεια. Η δολοφονία του προκαλεί έκρηξη κοινωνικής οργής. Ο αστυνομικός υποστηρίζει ότι τελούσε σε κατάσταση άμυνας καθώς δεχόταν επίθεση από τον 15χρονο. Λίγα χρόνια αργότερα, το Εφετείο, δικάζοντας σε δεύτερο βαθμό αθωώνει τον αστυνομικό.
Στο Καπανδρίτι μια κάποια στραβοτιμονιά, ενώ κοιτάζω το gps για να σιγουρευτώ ότι είναι πατημένο (και τώρα και για πάντα) το αποφυγή διοδίων. Τα δευτερόλεπτα που το αμάξι κάνει τη μίνι βαρκάδα του δεξιά-αριστερά, συμπίπτουν με τα πρώτα δευτερόλεπτα που παίρνει μπρος ο Johann Pachelbel.
Μια συνοικία, αμέτρητες ιστορίες… Το όνομά της το οφείλει σε μια μεγάλη τρόμπα νερού που ήταν τοποθετημένη από τη δεκαετία του 1860 σε ένα πηγάδι στην αρχή της οδού Αιγέως (σημερινής 2ης Μεραρχίας) και εφοδίαζε με νερό τα πλοία.
Ένα κείμενο του Γιώργου Μηλιώνη για το Ρεμπέτικο και τον μάρκο Βαμβακάρη, με αφορμή την ένταξη του Ρεμπέτικου στον κατάλογο της UNESCO για την Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Ανθρωπότητας