Η είδηση του θανάτου της μικρής κορούλας του Λουίς Ενρίκε πάγωσε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι αδύνατον να μη σκεφτείς πόσο μικροί, απειροελάχιστοι είμαστε όταν μαθαίνουμε τέτοια θλιβερά συμβάντα που θα έπρεπε να ταράζουν και να συνθλίβουν ολόκληρη την κοσμοθεωρία μας...

Αγαπητά μου παιδιά, είστε η ελπίδα για την νέα ζωή, που όλοι μας έχουμε ανάγκη, αλλά δεν μας δίνεται πάντα. Είστε μικροί, για να διαβάσετε αυτά που γράφω, αλλά τα γράφω τώρα, γιατί δεν ξέρω αν θα υπάρχω, όταν φτάσετε στην κατάλληλη ηλικία, για να τα μάθετε...

Δεν ξέρω αν το μάθατε, που το μάθατε δηλαδή, αλλά είπα να σας το θυμίσω μια και η χαρά ή η λύπη από τα χθεσινοβραδινά εκλογικά αποτελέσματα μπορεί και να κυριάρχησε στο θυμικό σας. Το λοιπόν το Σαββάτο το βράδυ, ξημερώνοντας Κυριακή στην Παναγιούδα συγκρούστηκαν μετωπικά δυο μοτοσυκλέτες. Πολύπειρος αστυνομικός μου έλεγε χθες πως για μετωπική σύγκρουση μοτοσυκλετών δεν έχει ξανακούσει…

Το επίτευγμα του διδάσκεται στα σεμινάρια της Boeing, καθώς νίκησε τους νόμους της φυσικής. Σε όλες τις προσομοιώσεις που έχουν γίνει το αεροπλάνο πάντα πέφτει. Η Boeing έχει χαρακτηρίσει εκείνο το αεροσκάφος «lost» και το θεωρεί πεσμένο...

Στη διαδρομή ενός δημοσιογράφου υπάρχουν στιγμές, χαραγμένες ανεξίτηλα στη μνήμη του. Σκληρές εικόνες, τρομαγμένοι άνθρωποι, πόνος. Και αυτός, πρέπει να παραμείνει ψύχραιμος, απαθής με αυτοκυριαρχία, παραμερίζοντας τα συναισθήματα του, για να μπορέσει να μεταφέρει στην κοινή γνώμη-όπως έχει υποχρέωση-αντικειμενικά το μέγεθος της τραγωδίας που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια του…