Ανήμερα των γενεθλίων μου πάντοτε με πιάνει μια γλυκιά νοσταλγία, αυτή η όμορφη ακαθόριστη μελαγχολία. Έτσι έκατσα και σήμερα να μετρήσω μέχρι πού έχω φτάσει. Αλήθεια, όσα κι αν σκεφτώ, το συμπέρασμα είναι ένα: πως μεγαλώνω, μαμά. Μεγαλώνω, μαμά, και δεν ξενυχτάω πλέον κάθε βράδυ ως το ξημέρωμα τα καλοκαίρια. Αντιθέτως, δεν έχω την επιλογή να ξυπνήσω δίχως όρεξη. Πρέπει να βάλω τα καλά μου, να χαμογελάω σε όλους και να καταφέρω να συνυπάρχω και να δουλέψω με χίλιους δυο ανθρώπους.

Εμείς τί πάθαμε που ήμασταν χύμα στο αυτοκίνητο και όχι σε παιδικά καθισματάκια; Απλά πεθάνανε κάποια παιδιά και κάποια μείνανε ανάπηρα. Εμείς τί πάθαμε που δεν τρώμε πια αληθινή τροφή αλλά μόνο χιλιοεπεξεργασμένη με χημικά; Απλά τη γενιά μας τη θερίζουν τα αυτοάνοσα και ο καρκίνος...

Και να που βρίσκομαι πάλι πίσω στην πραγματικότητα ή μήπως να πω στην Ελληνική πραγματικότητα; Δεν θέλω να είμαι αγνώμων και αχάριστη μιας και σε άλλα ταξίδια έχω επισκεφθεί προορισμούς όπου δεν θα ήθελε να ζει κανείς, όμως μιλώντας για Ευρώπη... δεν είμαι τόσο σίγουρη ότι η Ελλάδα είναι η μαγική χώρα που θέλουμε να πιστεύουμε. Τελευταία, σχεδόν όπου πάω μία σκέψη έρχεται και κόβει το μυαλό μου στα δύο σαν κεραυνός: «Κι εδώ πιο ωραία από την Ελλάδα είναι!»

13 Ιουνίου του 1941 γεννήθηκε ο Ρίτσι Βάλενς, μια τραγική μορφή της αμερικάνικης μουσικής, αφού λίγο πριν κλείσει τα 18 του χρόνια, σκοτώθηκε σε αεροπορικό δύστύχημα στις 3 Φεβρουαρίου του 1959. Στο ίδιο δυστύχημα έχασαν τη ζωή τους δυο ακόμη ιδιαίτερα προικισμένοι μουσικοί, ο Μπάντι Χόλι και ο «Μπιγκ Μπόπερ» Ρίτσαρντσον. Ο Ρίτσι Βάλενς στην τόσο σύντομη ζωή του κατάφερε να καθιερωθεί ως ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του rock n’ roll. Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν το τραγούδι «La Bamba», ένα μεξικάνικο λαϊκό τραγούδι διασκευασμένο από τον ίδιο.

Χτες ήθελα να πάρω μια βεβαίωση από το ΙΚΑ, ψάχνω λίγο τι χρειάζεται για να την πάρω, βρίσκω ότι γίνεται πλέον και online και λέω έλα μωρή ΙΚΑ τρέλανέ μας, ΕΛΑ ΜΩΡΗ ΣΙΛΙΚΟΝ ΒΑΛΕΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ.

Εζησε το χειρότερο εφιάλτη μίας γυναίκας, στα χέρια ενός ανθρώπου που θεωρούσε φίλο της. Τα «γιατί» χιλιάδες μέσα στο κεφάλι της. Μία γυναίκα, που έπεσε θύμα βιασμού από ένα φίλο της έγραψε, ανώνυμα, μία συγκλονιστική εξομολόγηση στον Guardian, περιγράφοντας κάθε συναίσθημα που της προκάλεσε αυτή η φρικτή εμπειρία.

«Ερασιτέχνης και φάλτσος». Αυτή ήταν η αμείλικτη ετυμηγορία μιας οντισιόν που έκανε το BBC 1965 σε έναν τραγουδιστή που, όπως αποδείχθηκε στην συνέχεια, μάλλον δεν ήταν και τόσο κακός: τον Ντέιβιντ Μπάουι.

Ο θάνατος του μπασίστα των Metallica, που διαμόρφωσε τον ήχο τους. Ήταν μόλις 24 ετών και έχασε τη ζωή του όταν ανατράπηκε το λεωφορείο του συγκροτήματος...

Ανάμεσα στο Ελληνικό και στο Σουηδικό σχολείο υπάρχει χάσμα. Ένα χάσμα που ξεκινάει από τη διδασκαλία, την βαθμολόγηση, τα διαγωνίσματα, τις σχολικές συνήθειες, τη φιλοσοφία που διέπει όλο το σχολικό σύστημα από την αρχή ως το τέλος του. Φανταστείτε λοιπόν έναν Έλληνα που έχει τελειώσει είτε δημόσιο είτε ιδιωτικό σχολείο στη χώρα μας να βρεθεί στη Σουηδία και να στείλει το παιδί του εκεί στο σχολείο...

Γεννήθηκα 26 Δεκεμβρίου το ’74, στις καθυστερήσεις. Στο «Αλεξάντρα» στην Αθήνα. Αν και Πειραιώτης, κομμάτια να γίνει. Μεγάλωσα με τη μάνα μου και τη Σμυρνιά γιαγιά μου, κατά το ’80 που άρχισα να θυμάμαι τον εαυτό μου μέναμε στην Παπάζογλου στην Λέυκα, σε ένα νεοκλασσικό προς κατεδάφιση.