Όταν στα δεκαεφτά μου χρόνια συνειδητοποίησα ότι μπορώ να συνθέσω μια δική μου μελωδία, έγραψα το πρώτο μου τραγούδι. Θυμάμαι όμως ότι το πρώτο μου τραγούδι, φανταζόμουνα να το τραγουδάει ο Στέλιος Καζαντζίδης. Δεν ξέρω πώς μου προέκυψε αυτό. Ίσως επειδή από μικρό παιδί λάτρευα τη φωνή του ή ίσως ακόμη επειδή τα τραγούδια του αντιπροσώπευαν την κοινωνική μου τάξη.

Το συγκεκριμένο τραγούδι κυκλοφόρησε το 1972 και περιλαμβάνεται στο μουσικό άλμπουμ, “Βρώμικο ψωμί” σε στίχο μουσική και ερμηνεία Διονύση Σαββόπουλου. Στην πρώτη εκτέλεση, το κρουστό έγχορδο είναι το κανονάκι, και το παίζει ο Αριστείδης Μόσχος. Στην ηλεκτρική κιθάρα παίζει ο Θεολόγος Στρατηγός και ο Βαγγέλης Γερμανός παίζει ακομπανιαμέντο ακουστική κιθάρα.

Το Γυρίζω τις Πλάτες μου στο Μέλλον, γράφτηκε, δηλαδή απομνημονεύτηκε, περιμένοντας το ασανσέρ και ανεβαίνοντας στον όροφο του σπιτιού μιας φίλης που με φιλοξενούσε, όταν ερχόμουνα στην Αθήνα. Είχε ήδη αρχίσει η ιδιωτική ραδιοφωνία (αρχές νομίζω του 1988) σε εποχές σκανδάλων και πολιτικών ανακατατάξεων και στα μικρόφωνά της, παρήλαυναν καθημερινά, πολιτικοί και «ρήτορες» κάθε είδους. Αγαπημένη τους αναφορά το... μέλλον.

Παραμονή Χριστουγέννων. Σε έναν πολυσύχναστο εμπορικό δρόμο ένας νεαρός άνδρας με λοστό προκαλεί συνολικό χάος ...

Στην επέτειο του ξυλοδαρμού του Ζακ Κωστόπουλου, μία ετοιμοθάνατη γυναίκα κλήθηκε να βγει έξω απο το ταξί στο οποίο μπήκε ζητώντας βοήθεια. Όμως είμαστε περισσότεροι από τους απάνθρωπους και είμαστε μαζί σε αυτό...

Πριν από πολλά χρόνια με είχε πάρει βόλτα ο πατέρας μου στη Βαρβάκειο Αγορά. Στη φτωχομάνα Αθηνάς. Είχα θυμώσει από το συνωστισμό και τις αγριοφωνάρες των πωλητών και δεν ξαναπήγα. Άλλωστε με τόσο λίγο χρόνο, μια χαρά είναι και το σουπερμάρκετ. Ένας καλός μου φίλος μου είπε πως ήθελε να πάρει ψάρια για το οικογενειακό τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας και με ρώτησε αν ήθελα να πάμε παρέα.

Ένα βίντεο για την κατάθλιψη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας. Η φράση "Μαύρος Σκύλος" έγινε γνωστή από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ που τη χρησιμοποιούσε, όταν ήθελε να περιγράψει τις μαύρες περιόδους κατάθλιψης, που βίωνε για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ έπασχε από μανιοκατάθλιψη...

Το όνομα του Λεβ Γιασίν βρίσκεται στην κερκίδα του ανακατασκευασμένου γηπέδου της Ντινάμο Μόσχας και σε διάφορους δρόμους ρωσικών πόλεων. Δύο μπρούτζινα αγάλματά του υπάρχουν σε δύο διαφορετικά γήπεδα της πρωτεύουσας και ένα στο Ρίο ντε Ζανέιρο.

Ένα νόμισμα αξίας 3 ρουβλιών αφιερώθηκε στο πρόσωπό του, όπως και ένα τραγούδι από τον Βλάντιμιρ Βισότσκι και ποιήματα των Ρόμπερτ Ροζντεστβένσκι και Γεβγκένι Γεβτουσένκο. Ακόμα και μία μπάντα heavy metal από τη Σκοτία πήρε το όνομά του.

Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που αξίζει να αναφέρονται. Ένας από αυτούς είναι και ο φίλος μου ο Μήτσος. Περιπτωσάρα…

Στη δεκαετία του `70 ήταν Καραμανλικός. Το`81 όμως, μετατράπηκε εν μια νυκτί σε φανατικό Ανδρεϊκό. Πρασινοφρουρό. Κατάφερε μάλιστα και εξασφάλισε σύνταξη αντιστασιακού για τον πατέρα του, άσχετα αν ο άνθρωπος ήταν απολιτικός, και εν πάση περιπτώσει στη κατοχή ήταν..
μόλις 10 χρονών.

Βλέποντας τους από απόσταση, οι χαρταετοί στη Γάζα, μπορεί να φαίνονται αρκετά συνηθισμένοι. Αλλά ενώ τα παιδιά από την Γάζα, είναι απλά παιδιά, οι χαρταετοί τους είναι δεν είναι πολύ συνηθισμένοι. Συχνά στολισμένοι με το κόκκινο, το μαύρο, το πράσινο και το άσπρο της Παλαιστινιακής σημαίας, οι χαρταετοί των παιδιών στη Γάζα είναι εκφάνσεις ανυπακοής, ελπίδας και λαχτάρας για ελευθερία.